งานกวีนิพนธ์ของ ไพบูลย์ วงษ์เทศ ที่เขียนขึ้นช่วงรัฐบาลคณะปฏิรูปฯ หลังเหตุการณ์ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙
๑๘๓ หน้า ขนาด ๑๒x๑๘ ซม.
พิมพ์ ๒๕๒๖ กระดาษปรุ๊ฟ
เดือนต่ำดาวตกนกร้องไห้
ไม้ดอกไม้ใบร่วงหล่น
โพยมพยับดับแสงสุริยน
หมอกเมฆมืดมน มัฆวาฬ
ทะมึนมัวม่านฟ้าฝ้าหมอง
ขุ่นลำคลองห้วยละหาน
หุบห้วยตรวยโตรกชะโงกธาร
เพิงผาปิ้มปานจะขาดใจ
รวงข้าวลู่ลมล้มคว่ำ
กิ่งท้อกอระกำสะเทือนไหว
สิ้นซึ่งส่ำเสียงสำเนียงใด
ประจงจุดเทียนไขชัชวาล
กราบกระดูกวีรชนหม่นหมอง
แสงเทียนสีทอง ทอสาน
ดาวเคลื่อนเดือนคล้อยลอยอังคาร
ขอวิญญาณเจ้าจงฉ่ำดังน้ำเย็น
เรื่อยไหลไปเถิดสุดขอบฟ้า
ดับเถิดดวงตาอย่ารู้เข็ญ
คงคาคืนค่ำคงลำเค็ญ
หยาดน้ำหยดกระเซ็นกระแสชล
ชลาลัยไหลเรื่อยเอื่อยอาด
อังคารเจ้าห่างหาดไปสุดหน
ลมพัดใบไม้ไหวในใจคน
เทียนก็ดับดาลดลในทันใด
แม้ดับเทียนสีทองส่องสว่าง
มิอาจดับรอยด่างให้เลือนได้
วันนี้ไม่มีเสียงสำเนียงใด
พรุ่งนี้เสียงจะใสถึงดวงดาว
ดาวจักเรืองแจ่มหล้าเมื่อฟ้าหม่น
เดือนจะโรจน์อำพนเมื่อมืดหาว
เรียงถ้อยร้อยกวีวะวับวาว
บันทึกคราวคับแค้นในแดนไตร
แม้นไม่มียุติธรรม์ในวันนี้
แต่ขอบฟ้ายังมีอรุณใหม่
ใครก่อเวรสร้างกรรมกระทำไว้
จักต้องรับชดใช้ชำระคืน